Wat is het toch dat men bij plaatsen langs het water en de zee zulke uitgesproken klederdrachten aan heeft ?

En dat men in het binnenland praktisch geen klederdracht draagt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als halve Scheveningse met twee klederdracht dragende overgrootmoeders, heb ik het altijd zo uitgelegd gekregen, in ieder geval het uitgesprokene van de klederdracht: De vissersplaatsen en plaatsen langs het water waren niet op zichzelf, juist niet. Omdat men makkelijker, nl. per boot, ergens anders kon komen, ook in het buitenland bijvoorbeeld, kon met makkelijker aan bijvoorbeeld nieuwe/aparte kleuren stof en handwerktechnieken komen. Daardoor was de dracht meer uitgesproken, en met meer variatie, waardoor het meer een soort 'handelsmerk' per plaats is in plaats van wat er toevallig in die streek door vrouwen gedragen werd.

Heel vaak waren het enigzins geisoleerde vissers dorpen, die een hele afgesloten gemeenschap vormden, waar anderen zo maar niet binnen kwamen. Zo ontstond hun eigen cultuur en kon de klederdrachten ook langer voortbestaan. Hieraan was te zien wie ze waren en waar ze vandaar kwamen, daar waren deze mensen trots op. Langzaam kwamen er ook mensen wonen van buiten het dorp en mengden zich met de lokale bevolking, de jeugd trok weg voor werk of school en gingen "gewone kleren" dragen om niet op te vallen buiten hun dorp. Toen deze kinderen later weer in hun eigen dorp kwamen wonen liepen ook hun kinderen ook niet meer in klederdracht en was dit alleen nog maar weggelegd voor de ouderen, zo ging het ook vaak met hun dialect.

Waar de klederdracht nu nog veel te zien is, zoals in Volendam en Marken is dat vooral voor de toeristen. Ook op de Veluwe en in Friesland en Groningen werd een klederdracht gedragen, maar daar is men eerder overgestapt naar de gewone burgerkleding. Ook Staphorst is wel bekend om de klederdracht en ook dat ligt niet aan zee.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100