Hoe zie je het verschil tussen een kunstwerk en een kliederwerk?

Ik wil graag een paar handige dingetjes weten, zodat ook ik (als leek in de kunst) op bijvoorbeeld een rommelmarkt, makkelijk het verschil kan zien tussen het werk van een kunstenaar of het werk van een kind. Ik zie nu bij de meeste kunst of kliederwerken namelijk geen verschil. Zijn er mogelijkheden om dit makkelijk te zien, of moet je echt op een kunstacademie hebben gezeten om dit te zien? Bedankt alvast.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Op de eerste plaats: de wereld van de schilderingen is enorm uitgebreid. Je noemt de tegenstelling kliederkindschilderij en kunst van een "echte" kunstenaar. Maar er zijn kinderen die heel mooi schilderen en kunstenaars die waardeloos kliederen...er zijn meer slechte dan goede beelden op de wereld (en een beeld noem ik zowel een schilderij als een sculptuur). De vraag hoe je echt van amateur kunt onderscheiden zal dus ook niet zwart-wit beantwoord kunnen worden. Zelf ben ik beeldend kunstenaar. Ik heb daarvoor een opleiding gevolgd. Een van de belangrijkste dingen die je op een academie leert is kijken. Zoals je leert luisteren als je opgeleid wordt tot musicus. Wat betekent dat je als het ware een extra oog/oor ontwikkelt; je ziet/hoort echt andere dingen dan de mensen die zo'n opleiding niet hebben gevolgd. Je ziet méér. Of je hóórt meer. Je bent beter in staat om het (denk)proces wat vooraf gaat aan het werk, het werkproces zelf, de vorm/materiaal beslissingen die de kunstenaar heeft genomen; al die dingen te samen als laagjes van elkaar af te pellen en per stuk te beschouwen. En dat helpt dus bij het onderscheid maken tussen beter en slechter werk, maar vooral helpt het om te formuleren waarom. Dan nog blijft het vaak natte vingerwerk, heel moeilijk. Daarom ga ik er van uit dat een leek zonder oefening daar amper bij kan komen. Als ik toch een soort veralgemenisering zou verwoorden kom ik uit bij een aantal elementen waaraan een goed werk te herkennen is. Dat heeft te maken met de genoemde lagen in een (goed) werk. Zo is daar: het intellectuele raster onder een werk, ofwel de reden waarom iemand iets wilde maken, zijn of haar motivatie om überhaupt te willen creëren; je moet er iets van voelen en zien. En nogmaals, dat is het moeilijkste laagje; het best verborgen, het is de bodem onder het werk dus het ligt diep verstopt. Het mag juist niet te makkelijk te lezen zijn, als een boodschap, dat maakt een werk slechter. Dan is er de laag van de vormentaal; vegen en strepen, abstract of figuratief, of een combinatie etc. En de laag met welke "tool" er is gewerkt; met penselen en kwasten, of is er gewreven, of gespoten, getamponeerd, gedruppeld, geblazen; noem maar op. En de laag tijd; in hoeveel tijd is het werk gemaakt; achter elkaar door tot het klaar was of steeds een deel, dan weer een deel weggehaald en opnieuw begonnen. Beheersing, zorgvuldigheid, durf, intelligentie; het staat allemaal geschreven in werk. Je moet alleen wel leren lezen.

Een kunstwerk moet je emotioneel raken, door b.v. de vormen en/ of kleuren. Vind je het niets, dan kan dat door je persoonlijke smaak komen, maar toch kunst zijn. Echter is er geen grens te trekken tussen kliederwerk en kunst. Er bestaan geen richtlijnen voor, geen keurmerk , niets. Als veel mensen een bepaald schilderij mooi vinden, dan wil dat niet zeggen dat het dan ook kunst is. Als weinig mensen een schilderij mooi vinden, wil ook dan niet zeggen dat het kliederwerk is. Vooral bij abstracte schilderijen zie je dat nog al eens. Kunst is vooral emotie. Het raakt je of het raakt je niet. Maar ook kliederwerk kan je raken. b.v neem een groot vel papier en smeer daar een paar klodders verf op. Vouw het nu dubbel en druk het goed aan, vouw het weer open en zie daar is kunst, want veel mensen zullen het erg mooi vinden, maar dat komt vooral door het spiegelbeeld van de linker en rechter helft. Een kind kan kunst maken. Een volwassenen kliederwerk en anders om.

In de Wiki wordt over kunst gezegd "Kunst is dat wat gemaakt is met de vooropstaande bedoeling (één of meer van) de menselijke zintuigen én de menselijke geest te prikkelen. De kwaliteit van een kunstwerk wordt beoordeeld aan de hand van de aard en mate van de prikkeling die het teweeg brengt.". Dat zegt iets, maar of je geprikkeld wordt is volgens mij volslagen subjectief. Toch herkennen veel mensen kwaliteit (Rembrandt, van Gogh) direct ten opzichte van kitsch (de beroemde zigeunerinnen). Ik denk dat je als je iets echt mooi vindt het aan moet schaffen en als je het niet mooi vindt niet. Rijk worden van de rommelmarkt is slechts een enkeling met een toevalstreffer gegeven, dus daar zou ik maar niet van uit gaan.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kunst

Als definitie van kunst heb ik ooit geleerd: 'de waarneembare vorm van de bezielde gedachten van een kunstenaar'. Wat gedachten van mij erover: Een kunstwerk moet het 'eigen handschrift' dragen van een kunstenaar, een stijl hebben waardoor je het herkent als zijnde van die kunstenaar. Begrippen als 'mooi' of 'lelijk' zijn bij de beoordeling niet bruikbaar. De bekende 'stoel van Rietveld' is kunst (dat hij vermoedelijk onhandig zit doet er niet toe) maar als een meubelfabrikant soortgelijke exemplaren machinaal vervaardigt is het geen kunst. De Nachtwacht van Rembrandt is kunst maar een zorgvuldig nageschilderd exemplaar niet. Niet origineel, niet authentiek, ook al is het 'kunstig' gedaan. Om 'kunst' te leren (her)kennen zou je een cursus kunstbeschouwing kunnen volgen, musea bezoeken en kunstcatalogi kunnen bekijken. Heel veel kijken, heel veel vergelijken. Nou ben ik zelf geen 'kunstkenner' maar bij een programma als 'Tussen kunst en kitsch' kan ik toch wel het verschil zien tussen de uitersten: een werk 'dat alleen emotionele waarde heeft' en een 'echt' kunstwerk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100