Hoe bepaal jij of je iemand "een goede vriend" noemt?

Ik hou zelf al een jaar of 20 een domme maar uiterst effectieve vraag aan: "Komt x me helpen als ik in het midden van de nacht ergens op een snelweg sta, of slaapt 'ie rustig verder?".

LET OP: ik vraag niet de standaard definitie van een vriend (altijd klaarstaan, etc). Ik vraag hoe jij dat voor jezelf evalueert?

GESLOTEN: alhoewel het antwoord enigszins verborgen staat geschreven:

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Iemand een vriend noemen is een eretitel. Dat doe je niet zo maar. dat zeg je niet tegen iemand die je een keer helpt met klussen. Ook niet als hij eens met je is gaan vissen, of je auto weer laat starten. Je gras maait als je op vakantie bent. Neen dan is hij nog steeds geen vriend. Hij zou het wel kunnen worden. Als hij ongevraagt jou kant van de heg knipt, omdat je ziek op bed ligt. Als hij dan ook nog zijn krant bij je brengt. Je medicijnen even gaat halen bij de dokter en gelijk wat boodschappen meeneemt. Hij geeft je kippen eten en komt iedere dag even kijken hoe het met je gaat. Als hij onbaatzuchtig je helpt waar nodig Hij zou een vriend kunnen worden. Want dat moet je heel langzaam, erg langzaam opbouwen, met veel geduld en beleid. Dan heb je uiteindelijk de eretitel van vriend verdiend.

Een echte goede vriend staat altijd voor je klaar, waarvoor en wanneer ook. Daar kom je dus echt pas achter als het zover is, en dan kan het uit de meest onverwachte hoek komen. Een goede vriend is iemand die alles van je weet, en toch van je houdt!

Ik noem iemand een vriend wanneer alles bespreekbaar is, we samen kunnen lachen en huilen en ik zeker weet dat als ik midden in de nacht op de snelweg sta dat deze vriend als eerste er is om mij op te pikken.

Ik noem niemand een vriend.

Een echte vriend is iemand met wie je lief en leed deelt, iemand die dag en nacht voor je klaar staat en is onvoorwaardelijk. Er word niet geoordeeld of veroordeeld.

in principe kan je ieder een goede vriend noemen, of het daadwerkelijk een is zal de tijd moeten uitwijzen. Als je 'm nodig hebt zou hij er moeten zijn maar ook om mee te lachen, verhalen te delen etc. Hij mag dan ook van jou verwachten dat je er ook voor hem/haar bent als dat nodig is.

Ik noem iemand een goede vriend als ik me niet hoef af te vragen of die persoon een goede vriend is. :)

Als je arm bent en hij blijft jouw vriend. Dat zijn pas vrienden!

Wij hebben voor onszelf een heel simpele "regel": Als je 's nachts om 3 uur zwaar in de problemen zit moet je al je vrienden bellen voor hulp. Diegenen die komen zijn je echte vrienden. De rest zijn (goede) kenissen.

Of iemand je vriend is, hoef je niet te evalueren. Geniet eerst maar van de vriendschappen die je hebt. Er komt een moment in je leven dat je weet wie je vrienden zijn, Dit is meestal in tijden van wanhoop en emotionele problemen: scheiding; sterfgeval; baan kwijt ;etc. Op zo'n moment hoef je je niet meet te af te vragen wie je vrienden zijn. Er zijn er dan velen die afhaken, een enkeling blijft en weet je goed te steunen: Dat zijn je vrienden!

Ik maak eigenlijk geen onderscheid tussen een goede vriend en een vriend, want slechte vrienden zijn geen vrienden. Wel maak ik in mijn taalgebruik een onderscheid tussen een vriend en een kennis. Nu je er zo naar vraagt eigenlijk, want ik sta er nooit zo bij stil. Het onderscheid voor mij is denk ik dat ik een vriend actief opzoek om iets te ondernemen of zo en een kennis meestal niet. Ook ben ik meer mezelf, opener, tegen \een vriend dat tegen een kennis. Dit heeft met vertrouwen te maken denk ik, want je wil niet dat alles wat je iemand vertelt over wat je bezighoud op straat komt te liggen. Althans, zo zit ik in elkaar. Ik ben wel eens verbaasd wat mensen over zichzelf op straat gooien, zonder daar een waardeoordeel over te hebben.

Als je iemand onvoorwaardelijk kan vertrouwen. Oftewel, zoals Het Goede Doel zong: "Als het gaat om geld, als het gaat om vrouwen, als het gaat om alles wat je lief hebt, wie kun je dan vertrouwen"

Ik heb ergens nog een (fyniel) singeltje liggen van "Sjaak Verkade" met als titel: "Toen ik geld had, had ik vrienden." Het is in mijn visie mens eigen om alles voor je te doen, gevraagd en ongevraagd, zolang het principe "voor wat, hoort wat" geldt... De mens is en blijft een raar wezen. Iemand, waarvan je dacht dat het jaren een vriend was. Kan met één actie een vriendschap vernietigen. Maar dit geld ook voor een kennis. Die kennis, waar je altijd een beetje argwaan tegen had kan een echte vriend blijken... Het is en blijft een kwestie van "plussen en minnen". En zelfs dan is niets zeker in een vriendschap. Ik heb in mijn directe omgeving en uit eigen ervaring goede vriendschappen kapot zien gaan om de meest uiteenlopende oorzaken. Wat echter in heel veel gevallen als oorzaak geldt is geld...

Echte goeie vrienden durven mij op m'n lazer te geven als ik iets stoms uithaal. Niet dat ik dat nou heel prettig vind op het moment zelf, maar het is wel buitengewoon waardevol. En zeker een teken dat de vriendschap zó diep en stevig is, dat we ons volkomen vrij kunnen bewegen ten opzichte van elkaar. Dus andersom, ik herken een echte vriend als ik de vrijheid ervaar om hem of haar op stommiteiten te wijzen, en dan niet zachtjes :-)

Goede vrienden zijn er maar weinig. Meestal maar 1 of 2 Ik heb er 1. Die zie ik soms weken niet en soms dagen achter elkaar. Biedt elkaar hulp aan al vragen we er niet om. Kunnen het verschrikkelijk oneens zijn en toch een pilsie drinken. Staat al in de nacht voor me deur als ik het nog moet vragen. En zegt nee als hij niet wil en dat accepteer je dan.

Het is puur jou gevoel. Een goede vriend hoeft geen slaaf te zijn. Wel iemand waar je je verhaal aan kwijt kunt en die ook jou in zijn hart laat kijken.

Als je iemand kunt vertrouwen en niet aan diegene hoeft te vragen of je bv. met een ander meisje/ jongen mag omgaan. En als je met iemand kan lachen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100