Waar komt dat verlangen naar mijn kindertijd vandaan en hoe ga ik ermee om?

Steeds vaker denk ik terug aan vroeger, dat waren de 70ies begin 80ies waarin ik nog een kind was.
Met verlangen denk ik dan terug aan toen alles gezellig, fijn was en de sfeer ultiem gelukkig.
Spullen enz uit die tijd raken me en doen me meer dan mijn nieuwe iphone en alle mogelijkheden van nu.
Sterker nog ik erger me soms waneer er weer iets nieuws op de markt komt.
Mensen om wie ik gaf/geef waren er toen nog of igg jong en gezond.
Steeds vaker denk ik er over na op momenten dat dit kan en fantaseer dan half weg naar toen en hang weer even in een boom of spoel mijn cassettedeck terug.
Veel momenten in mijn nostalgische gedachten spelen zich af in het huis van mijn opa en oma in het zuiden van het land waar de iedereen bijeen kwam en de sfeer proef ik dan weer en die wil ik dat weer ervaren.
Die sferen maken mij ook down omdat ik weet dat het nooit meer zo zal zijn.

Toch mag ik nu niet klagen, integendeel.
Ik heb een leuke vriend, een stiefkind, een fijn thuis, werk waar ik blij mee mag zijn, de vakantie plannen worden weer gemaakt en ben ook algemeen tevreden over mezelf.
Toch knaagt dit aan me.
Ik ben overigens net 41 geworden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

War komt dat verlangen vandaan? Je had kennelijk een fantastische onbezorgde, ongecompliceerde kindertijd, had geen zorgen en was gelukkig! Ik kan me goed voostellen dat je dan terugverlangd: nu ben je volwassen met verantwoordelijkheden en bovendien: we leven in een andere tijd. Maar: vaak idealiseren mensen hun verleden en maken het mooier dan het in werkelijkheid was. Of vegeten de moeilijke en nare dingen. Hoe ga je ermee om? Zoals je doet dus! Ben je daar niet tevreden mee, brengt het verdriet met zich mee voor je, een nostalgisch terugverlangen wat je pijn doet? Stop ermee op het moment dat je dat voelt. Terug in je gedachten naar het hier en nu. Wat helpt is je focussen op iets in de ruimte waar je op dat moment bent. En: tel je zegeningen ook in het hier en nu. Geniet ervan. Je zegt dat je het nu ook fijn hebt: wees je daarvan bewust. Ook dit wordt weer verleden ;-)

Jij houdt van nostalgie . Daar is niets mis mee. Geniet van die momenten die je nog kan herinneren. Misschien ben je niet zo blij met de huidige situatie in deze wereld. Maar denk erom de wereld draait gewoon door met jou toestemming of zonder jou toestemming. Thats life.

Ik denk dat het een soort verwerkingsproces is. Omdat we ouder worden en de tijd van vroeger komt gewoon niet meer terug. Hoe graag we dat ook willen...

Hoi...ik zou zeggen blijf lekker genieten van die momenten dat je lekker kind was en je niet druk hoefde te maken over wat te eten die avond,de was moet nog gedaan worden of wat trekken we aan vandaag? Sjah..we zitten nou eenmaal in de crisis en dat geeft bij denk ik iedereen wel gedachtes van och jeeh wat nu....Dan ga je (ik herken dat heel goed) terug naar de tijd dat je je niet druk hoefde te maken om de allerdaagse dingen en beslommeringen. Dus ik zou zeggen neem soms een momentje voor jezelf en denk maar lekker terug of droom waar je op dat moment het liefst zou willen zijn. Enjoy! Groetjes uit Amsterdam

Ik herken dit helemaal.ben 60......nu .....en heb het heel goed.maar dat heimwee gevoel heb ik nog steeds.naar die geborgenheid.tijd voor elkaar hebben.en heel tevreden met weinig.....je moest ergens op wachten .tot dat je wat kreeg. en daarom zo bijzonder........ik denk dat we het te goed hebben........dus het laat zien....dat alles zomaar kunnen kopen en doen...niet zaligmakend is. Draai inderdaad veel muziek uit mijn jeugd.....Beatles enz. en bekijk veel de weinige foto's die ik heb uit die tijd.en daarom zijn die ook weer bijzonder......... Dus koester het maar.en probeer dat gevoel.aan je kinderen door te geven....tijd en aandacht. Wel leuk en goed om te weten.dat hier meer mensen last van hebben.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100