Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Ben je minder kwetsbaar als je openlijk je trauma of tekortkoming toont, of is 'verbergen' beter/veiliger?

Het gaat hierbij om zowel een psychisch 'trauma of gevolg (bijv.. PTTS ) daarvan' als ook om een fysiek /cosmetisch "gebrek".

Toegevoegd na 39 minuten:
PTTS moet natuurlijk PTSS zijn , een posttraumatische stressstoornis die soms mensen dan ontwikkelen ;)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zelf heb ik ervaren, dat mij kwetsbaar opstellen en dus open vertellen wat er aan de hand is, goed werkt. Als je kwetsbaarheid bekend is, dan kunnen mensen er eventueel rekening mee houden/ hebben er vaak begrip voor. Ik vond de vraag "waarom zou jij jezelf niet mogen laten zien, waarom zou jij je moeten verbergen" een hele goeie om het aan te durven dit op zeer kleine schaal uit te proberen in het begin. Consequentie kán zijn, dat mensen daar misbruik van maken en die consequentie zal je wel tevoren moeten incalculeren. Overigens denk ik niet, dat je dan minder kwetsbaar wordt; om jezelf bij PTSS te helpen zal je m.i. deskundige hulp moeten zoeken en misschien ook wel bij een fysiek/cosmetisch "gebrek", bijvoorbeeld om dit te leren aanvaarden.

Het hebben van een trauma maakt ons extra kwetsbaar, we zijn beschadigd, en zolang het trauma onverwerkt is zijn we met name kwetsbaar voor gebeurtenissen in het hier en nu die het oude gevoel weer activeren. Dus wat in het hier en nu gebeurt - zelfs een bericht in de krant - kan op enig moment weer een regressie naar de traumatische situatie veroorzaken. Daarom is verwerking van een trauma ook belangrijk, zie ook onderstaande link. Maar zolang dat nog niet is gebeurd moeten we onszelf dus zo goed mogelijk beschermen tegen dit soort regressies. Afhankelijk van het gebeurde kan het zinvol zijn sommige mensen met minder en soms meer details aan te geven dat we een "gebruiksaanwijzing" hebben die veroorzaakt is door oude zeer. Zodat de omgeving weet dat bijvoorbeeld fysieke aanrakingen een heftige reactie veroorzaken. Wat het voor de mensen om ons heen weer makkelijker maakt, ze weten waar ze aan toe zijn als we onverwacht heftig reageren. Zodat men er rekening mee kan houdenen, en het voor ons weer rustiger/veiliger wordt. Tegelijkertijd blijft de inschatting "wie vertel ik wat" uiterst belangrijk, want wie kwaad wil kan ook misbruik maken van die kennis. Dat geeft dus meer kwetsbaarheid.

Bronnen:
http://www.dokter.nl/index.php/Hypnotherap...

Ik vind zelf dat je helemaal zelf moet weten wat je wel en wat je niet vertelt/toont. Ik heb als trauma: "op 12 november heb ik als hulp verleent bij een doelijk ongeval op de A1" Ik heb als handicap: "ADHD" Ik ben daar gewoon eerlijk over. De meeste mensen zien dat er iets anders is aan mij. Ben druk en impulsief. Ik zei nooit waar dit door kwam. Daardoor ben ik 3 keer geweigerd als sollicitant bij een werkgever. Zei dachten dat ik te onzeker was, en loog (omdat ik ook geen oogcontact zoek). Later had ik nog een keer een gesprek met een potentiele werkgever, en die zei tegen mij "Mijn collega wil je niet aannemen, maar ik kan me niet voorstellen dat je onzeker bent of een leugenaar, dus wat is er wel met jou aan de hand?" Toen ik antwoordde met ADHD, kreeg ik meteen de baan. Over dat trauma ben ik ook eerlijk. Sowieso omdat ik vond dat mijn werkgever het hoorde te weten. Daarnaast was het voor mij ook een stukje verwerking. Maar ik vertel het niet aan iedereen. Er zijn ook mensen die dan meteen hun ervaring willen vertellen, en daar heb je niet altijd behoefte aan. Uiteindelijk bepaal je zelf wat je doet. Maar soms is het beter om eerlijk te zijn. En soms kun je het beter stil houden. Daarin zul je zelf je weg moeten vinden. Ander voorbeeld. Mijn broer is autistisch. Hij liegt daarover. Hij is ook Taxi chauffeur. En vervoert kinderen. Zijn werkgever weet wel wat er met hem is, maar de kinderen die hij vervoert weten het niet. En de ouders van de kinderen dus ook niet. Soms doet hij wel eens "vreemd" Hij is bijvoorbeeld extreem fan van Thomas Berge. En dan bedoel ik echt EXTREEM. Daardoor denken sommige ouders nu dat hij PEDO is :-S Verkeerde conclussie door onwetendheid.

Dit ligt heel erg aan het soort trauma dat je hebt gehad en hoever je bent in je proces. Je kan zeker minder kwetsbaar zijn als je er open over bent, maar dan moet je daar wel aan toe zijn, dan kan je er sterker van worden. Maar op het moment dat je nog niet stevig in je schoenen staat voelt het voor jezelf vaak veiliger om het er niet over te hebben en dan bedoel ik niet 'beter.' Ik denk dat verbergen juist niet beter is, als je het deelt met (goede) familie en vrienden kunnen ze jou er ook in steunen. Maar dit is wel moeilijk om te doen en dan is het soms veiliger om het nog maar voor jezelf te houden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100