Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Kan het gevolgen hebben voor later als je op jonge leeftijd iemand niet hebt kunnen vergeven?

Ik kan mijn vader niet vergeven voor wat hij mij heeft aangedaan, kan dit gevolgen voor mijzelf hebben voor als ik ouder ben? Ik heb het idee hij zelf niet doorheeft wat hij mij heeft aangedaan, in mijn ogen is het ook niet meer goed te praten. Als hij een keer iets goeds voor mij doet, doet dat niks meer met mij, doordat ik hem haat door wat hij mij heeft aangedaan.

Toegevoegd na 8 minuten:
Soms doe ik maar alsof ik het waardeer, maar dat doe ik meer om niet nog meer problemen te veroorzaken thuis en ik me dan schuldig ga voelen, maar het is toch eigenlijk helemaal niet nodig om me schuldig te voelen? Het is niet mijn schuld hij me kapot gemaakt heeft?

Weet jij het antwoord?

/2500

Kunnen vergeven is een van de grootste krachten die een mens bezit.

Als jij er nu helemaal achterstaat dat je hem niet vergeeft dan is dat goed. Je kan hem altijd nog vergeven. Het enige wat zou kunnen gebeuren is dat hij overlijdt en dat je er dan spijt van krijgt. Dit hoeft natuurlijk niet, maar het kan gebeuren. Meestal kunnen mensen zich aan 'haat' vasthouden zolang die andere persoon nog leeft, omdat je er dan altijd nog wat aan kan doen. Er valt niet te zeggen wat het met jou doet in zo'n situatie. Als ik jou was zou ik er zeker goed over nadenken.

Het is niet eenvoudig, vroeger heb ik ook problemen met mijn vader gehad; pas toen ik inzag dat hijzelf ook niet zo'n aardige vader had gehad kon ik de dingen op een andere manier gaan zien. Het heeft me ook de nodige jaren gekost eer ik hem kon vergeven. Ik hoop dat bij jou ook zo'n proces op gang komt. Ik denk zelfs dat het al bezig is gezien je vraag, maar zet je zelf niet te zeer onder druk; met jezelf een schuldgevoel aanpraten is niemand gediend. Acceptatie is een beetje te vergelijken met een rouwproces; het moet de tijd krijgen. Veel sterkte!

Je hebt er nu al last van. Haat, niet verzoend zijn met je naasten, het zijn slechte emoties voor de rest van je leven, kan grote gevolgen hebben. Je zou daar hulp voor kunnen zoeken. Via de huisarts wat gesprekken met een psycholoog vragen. Je vader zou mee kunnen werken. Als je vader niet mee wil of kan werken. (hij is misschien niet in staat om in te zien dat hij iets verkeerd heeft gedaan), dan kan je geholpen worden bij het verwerken. Ouders zijn helaas niet volmaakt. Wij moeten soms verder in ons volwassen leven nadat we een zeer onvolmaakte en schadelijke ouder hebben overleefd. Maar zonder vergeving en verzoening (al of niet met vader zelf, anders met het vaderbeeld in jouzelf), blijft het ""hartzeer"". Sterkte hoor.

Eerder schreef ik dit over vergeven. Hopelijk kun je er iets mee. Vergeven wordt eenvoudig als je inziet dat je vader niet bij machte was om het anders te doen. Hij deed waarvan hij op dat moment meende dat het de enige of beste mogelijkheid was. Ik heb lang geworsteld met mn herinneringen aan mn jeugd, totdat ik me realiseerde: ze kònden niet anders. Ik had het wel anders gewild, maar dat is niet hetzelfde. Het valt niet goed te praten, maar ook dat is niet hetzelfde. De herinneringen blijven ‘niet leuk’, maar ook dat is niet hetzelfde. Het gaat erom dat je inziet dat ook zij mensen zijn die binnen hun mogelijkheden/beperkingen gedaan hebben wat ze op dat moment als enige mogelijkheid of als beste zagen. Dit geldt zelfs als ze hele erge dingen met je gedaan hebben. Zelfs wanneer je bijv kunt zeggen: "hij wist dondersgoed dat het fout was" - dan nog geldt dat iemand op dat moment meende niets beters te kunnen doen. Sinds ik mijn ouders zie als mensen die niet anders konden (ook al lijkt dat vanuit mijn "kinderogen" wel zo), kan ik ze zonder wrok ontmoeten. Dit is echter niet eenvoudig omdat je moet zeggen dat je ze vergeeft omdat ze zijn wie ze zijn. In het Christendom wordt dan wel geciteerd: "Vader, vergeef hen want ze weten niet wat ze doen". Natuurlijk weet iemand die bijvoorbeeld zijn kind misbruikt wat hij doet, maar dat wordt niet bedoelt. Iets anders dat ook enorm geholpen heeft is het loslaten van de overtuiging dat een jeugd geweldig warm en liefdevol moet zijn. het is een enorme last om mee te dragen als je meent dat je jeugd eigenlijk anders had moeten zijn. Je zet jezelf compleet vast, want je jeugd kan niet meer veranderd worden en dus blijft er die ‘eeuwige’ druk dat het anders had moeten zijn. Dat is een verloren gevecht dat uitsluitend energie kost en je dus in je huidige leven weerhoud te zijn wie je bent. Accepteren dat je jeugd was zoals hij was, en dus dat je als kind pijn gekend hebt en nu nog, dat maakt dat je er nu iets mee kunt gaan doen. Patronen die je in het verleden het opgedaan kunnen nog jaren na je vertrek uit huis doorwerken. Zeker wanneer je je ouders bezoekt. Na vergeving en het accepteren van je jeugd zoals die was, ontstaat de ruimte om die patronen los te laten en te vervangen door wie je bent. Ik hoop dat je tot vergeving en loslaten komt en dat je leven wordt wat Jij wilt dat het is.

Zo te lezen uit je verhaal kun je al aardig improviseren, maar op langere termijn zal je toch moeten overwegen of je dit uit je hoofd kan zetten, want schuldgevoelens kunnen je veel leed op leveren. Je bent nu nog jong, je zegt dat het niet meer goed te praten valt, maar tijd heelt(bijna) alle wonden. Je kunt zeker een soort van wroeging krijgen als je dit niet loslaat, m.a.w. nu er wat aan doen, voordat je echt niets meer wil/kan doen. Sterkte en veel wijsheid!

Ja dat kan heel goed, ik denk dat je hulp nodig hebt van een psycholoog of iemand anders die je kan helpen. Zodat je dit gebeuren uit de weg kunt ruimen, er los van kunt komen en het niet meer jou leven bepaalt. het zal altijd op de achtergrond aanwezig blijven, maar je kunt er wel mee om leren gaan en proberen de wond te laten genezen. ga nu naar een arts en laat je doorverwijzen, hoe langer je wacht, hoe moeilijker het is om te genezen aan wat hij kapot maakte. het is heel logisch dat je niet blij kan zijn als hij iets goeds voor je doet. sterkte ermee!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100