Is de taal van honden ONDERLING universeel te noemen? (zie toelichting)

Het gaat mij nu even niet om hoe de hond zijn baas 'verstaat' en dan vooral reageert op klanken van de baas (en de uitstraling, houding en energie -zoals C.Milan dit omschrijft- die ze aanvoelen ;))

Wel om hoe taal tussen de honden onderling werkt en bv. als een 'vreemde hond' binnen een roedel (bv 5-6 andere honden + katten en dit in alle soorten, rasmixen, maten, leeftijden).

Vraag is n.a.v gesprekje met een vriend hierover; hij heeft heel andere ervaringen dan ik en met vooral rashonden, ik dit ook wel maar tegelijk ook met tal van (opvang) honden.

Deel v.d roedelhonden hier zijn jaren geleden uit buitenland gekomen, meestal ex-zwerfhonden en gewend aan de bekende rangordes in de groep. Anderen kwamen uit dodingsstations of asiels en leken kansloos daar.
(inmiddels is hierop mijn visie veranderd en nog meer honden naar NL halen kan ik nu geen voorstander meer van zijn, maar is ander onderwerp ;))

Al jaren heb ik me verbaasd hoe h ier qua taal, de alfa reu en ook de alfa teef hier nieuwelingen 'toelaten'.
Aan de staarten, blik in ogen, vacht, "keel-kretologie" en andere signalen kunnen aangeven 'hoe bv hier de boel in rangordes geregeld is ...
De alfa reu laat ik na eerst wel natuurlijk goed kijken meestal zijn gang gaan als hij een andere hond corrigeert, zelfs als dit met een 'nekgreep' gepaard gaat en de ranglagere even op zijn/haar plek wordt gezet.

Zit er volgens jullie verschil in taal bij rashonden onderling? Of is de taal onderling gelijk bij ALLE honden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Onderlinge taal, rashond of niet, is voor allemaal hetzelfde. De stand van de oren, de gedrukte of fiere houding. De grimas van de mond. Het borstelen (opstaan van de rugharen om indruk te maken) enz. enz. allemaal zeer duidelijk voor honden die elkaar kennen, maar ook voor honden die elkaar nooit hebben ontmoet. Toch zijn er wel een paar kleine nuances. Jachthonden (hangende oren) kunnen zeer onder de indruk zijn van herders. De stand van hun oren, fier en hoog gedragen, maken vaak erg veel indruk en geven zachtaardige jachthonden (soms) een onzeker gevoel. De stand van de oren maakt dan meer indruk dan de herder zelf bedoelt. Datzelfde geldt voor boxerkoppen en Sarpei's. De gerimpelde koppen geven soms aan honden het gevoel of de Boxer/ Sarpei kwaad is. Het wekt dus onbedoeld agressie op. Deze wijsheden werden me 18 jaar geleden al op de puppycursus verteld, maar in de praktijk blijkt het vaak te kloppen.

Honden reageren op lichaamstaal. Dit geldt zowel op lichaamstaal van andere honden als op lichaamstaal van mensen. Voor honden onderling is alle lichaamstaal gelijk, onderdanigheid, overheersing, angst enz. elke hond uit zich nagenoeg gelijk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100