Mijn vriendin zit al een tijd niet goed in haar vel, ze weet niet hoe het komt, wat kan ik voor haar doen?

Zoals de titel al vermeld, mijn vriendin zit in de knoei met er zelf. Wat haar problemen zijn weet ze zelf niet, ze gaat hulp zoeken. Ze is niet meer gelukkig en wil alles op een rijtje zetten. Ik kan haar er niet bij helpen verteld zij. Zij wil nu ook afstand/rust van mij nemen omdat ze niet weet of het door mij komt of niet, ze wil me geen pijn doen. Hoe moet ik hier mee omgaan? Ik hou ontzettend veel van haar en wil er heel graag helpen zodat ik haar niet kwijtraak. We gaan nu 4 jaar met elkaar en het ging niet slecht met de relatie.

Ik wil graag tegen haar praten op whatsapp en naar haar toe natuurlijk, moet ik nu juist afwachten tot dat zij praat?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Volgens mij is het enige wat jij nu kan doen er gewoon zijn voor haar op de momenten waarop zij aangeeft dat zij jou nodig heeft. Ik weet dat dit voor sommige mensen als een vorm van slaafs gehoorzamen wordt ervaren maar er zit soms niks anders op als je de relatie echt wil behouden of redden. Soms kunnen anderen ons niet helpen omdat we eerst zelf tijd dienen vrij te maken om onszelf écht goed te leren kennen. Indien je de ander die tijd en ruimte dan niet gunt dan vertraag je en/of verstoor je dat innerlijk groei proces. Ik heb het proces in beide richtingen meegemaakt dus ik ken de chaos waar jouw vriendin nu even in haar eentje door 'moet' en ik ken de momenten van frustratie van degene die machteloos 'moet' toekijken hoe je onvermijdelijk tijdelijk uit elkaar groeit. Het is voor jou nu héél belangrijk dat jij héél bewust een aantal hele leuke dingen op jouw agenda plaatst. Hoe meer afleiding jij jezelf gunt des te makkelijker het is om jouw vriendin die vrijheid te gunnen en des te aantrekkelijker maak jij jezelf naar haar toe want... de toestand waarin zij zich nu bevindt is de twilight-zone waarin ze enerzijds afstand wil nemen van jou en anderzijds maar al te graag weer verbonden wil zijn. Het is onmogelijk om exact in te schatten wanneer zij in welke zone vertoeft. Zoek jij toenadering op het moment waarop zij zich in de laat-me-met-rust fase bevindt dan krijgt ze na x-aantal keer een heuse afkeer van jou. Negeer je haar op het moment waarop zij jou plots weer nodig heeft dan kan het twee kanten op. Ofwel beseft ze plots wat ze te verliezen heeft ofwel voelt ze zich ondergewaardeerd door jou en is het koude oorlog. Het is dus héél belangrijk dat jij jouw eigen leven gaat leiden. Tegelijk is het ook belangrijk dat jij duidelijk durft aan te geven dat je desondanks nog steeds open staat voor een leven samen. Soms zal je bepaalde zaken duizendmaal moeten herhalen vooraleer het doordringt doch als de Liefdesband werkelijk heel sterk is dan mag er al behoorlijk wat gebeuren vooraleer het echt tot een breuk komt. Aan jou nu de keuze of je vanop afstand naar deze boeiende doch vermoeiende overgangsfase in het leven van jouw partner wil kijken met onbegrip of Begrip. Persoonlijk zou ik kiezen voor Begrip want of je dit nu wenst of niet, op een dag sta jij in haar schoenen en als zij nu op jou kan rekenen dan kan jij later ook op haar rekenen. Zo bouw je het levensnoodzakelijke krediet op t.o.v. elkaar. Liefs, Succes en Big Smile van me

Je kunt haar het beste een tijdje met rust laten zoals ze zelf aangeeft. Zeg haar er wel duidelijk bij dat als er ook maar 1 scheet dwars zit, ze dan altijd bij je aan mag kloppen. Ik zelf zou er zoiets van maken; het maakt me niet uit, al vallen je armen van je lijf, kak je 5x per dag in je string en doe je de hele dag lelijk tegen mij terwijl ik je rolstoel duw, onthoud dat ik er voor jou als mijn vriendin, altijd zal zijn. Hiermee wil ik haar dan het gevoel geven dat wat ze ook mag hebben of hoe raar ze ook over haar zelf mag denken, ze hierdoor niet (door jou iig) in de steek gelaten word. Door dit te zeggen kan ze misschien het gevoel krijgen dat werkelijk niets te gek is voor jou, waardoor ze zich meer op haar gemak voelt bij jou. Je moet dit uiteraard wel waar kunnen maken, dus zeg dit niet als je denkt dat je dat niet kan. (ik maak er humoristische opmerkingen bij, omdat dat "het taboe sfeertje" vaak doorbreekt, dus niet om grappig te zijn, maar meer door rare dingen te zeggen waardoor haar "probleem" misschien in het niet valt. Vaak is humor ook een uitkomst bij zoiets) Veel sterkte iig en super goed dat je je zorgen maakt om je maatje. Daar zouden veel mensen van kunnen leren ;)

Je kan haar inderdaad wel even met rust laten, maar wees er wel voor haar wanneer je ze nodig heeft. In zulke situaties moet je niet te verl vragen stellen aan haar zoals, 'wat is er?' 'Moet je huilen?'. Meestal vinden meisjes dat nogal irritant (ik ben zelf een meisje daarom). Wanneer ze echt tot zich zelf is gekomen en weer lacht dan kan je er met haar misschien over praten, dat lucht namelijk wel op voor haar.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100